De Makers

Met alles wat het lichaam ons te bieden heeft

Corpo Máquina Society fungeert als platform en vormt zich met en vanuit het werk van verschillende makers. Evangelos Biskas, Simon Bus, Alesya Dobysh, Guilherme Miotto en Shane Boers volgen en inspireren elkaar. Met z’n allen organiseren we een horizontale praktijk van samenwerken waarin er voor iedereen ruimte is om te groeien en mede koers te bepalen, zowel artistiek als zakelijk – samen geven we vorm aan een onafhankelijk platform waar ook andere like minded makers zich bij kunnen aansluiten.

Belangrijkste gemeenschappelijke kenmerk is de toewijding aan pure beweging en het geloof in de zeggingskracht ervan. Wij werken met alles wat het lichaam ons te bieden heeft. ‘In elk mens schuilt een danser,’ zegt oprichter, choreograaf en artistiek leider Guilherme Miotto. Hij heeft een aanpak ontwikkeld waarmee hij deze woorden waar maakt. Die aanpak noemen we Instinctive Performance.

Instinctive Performance zoals door Miotto ontwikkeld is steeds het gemeenschappelijke uitgangspunt en de verbindende factor binnen al de projecten en activiteiten van Corpo Máquina Society en van Corpo Máquina’s-makers. De specifieke aanpak zet het lichaam in beweging vanuit de fysieke herinneringen aan eerdere ervaringen en haalt in ieder mens zonder onderscheid de performer naar boven.

Evangelos Biskas

Evangelos Biskas (Thessaloniki, Greece, 1994) is een danser en choreograaf. Gefascineerd door het vermogen van het menselijk lichaam om dingen te begrijpen en uit te drukken, verkent en ontdekt Evangelos nieuwe mogelijkheden van werken met het lichaam. In zijn gedreven onderzoek ontwikkelt hij interdisciplinaire projecten waarin andere media zoals fysiek theater, hedendaags circus, geluid ontwerp en nieuwe media vaak een centrale rol spelen.

In zijn eigen woorden: “Met mijn achtergrond in latin, folklore en hip hop verbind ik stijlen en vormen en geef ik de hedendaagse academische dans een eigen kleur. Inhoudelijk ben ik geïnteresseerd in de oordelen die in werking treden als we afwijken van ingesleten sociale conventies, verwachtingen en patronen. De essentie van mijn praktijk is ‘luisteren’ naar en ‘volgen’ van de instincten, impulsen en intuïtieve kennis van het lichaam.”

Alesya Dobysh

Alesya Dobysh (Moskou, 1990) ontwikkelde zich vanuit de internationale battle scene van veelzijdige danseres tot nieuwsgierige choreografe. Na talloze overwinningen op internationale concoursen vestigt Alesya zich in 2018 in Nederland. Hier blaast ze de  club-scene nieuw leven in en danst ze in voorstellingen van o.a. Simon Bus en NDT-danseres Lea Ved danst.

Vanuit haar gedrevenheid maakte Alesya zich stijlen eigen als house, jazz-fusion, hip-hop en breaking evenals hedendaagse moderne basistechnieken. Met precisie, muzikaliteit, subtiliteit en esthetische vormen weet ze hieraan steeds haar eigen draai te geven.

In 2021 creëert ze in nauwe samenwerking met Corpo Máquina Society haar eerste solo Stop Making Sense waarvoor ze een daverend juryrapport ontving van de SoloDuo Competitie Keulen. Begin 2022 maakt ze samen met componist en muzikant Max Frimout Sonus Motus. Een adembenemende wisselwerking tussen muziek en dans.

Simon Bus

Simon Bus (Heerlen, 1989) begint na het zien van een clip van Run-DMC op zijn twaalfde met breaken. Sinds 2002 maakt hij deel uit van breakdance crew ‘Trashcan Heroes’, waarmee hij fanatiek meedoet aan zoveel mogelijk battles in binnen- en buitenland. Zo’n tien jaar rondt hij de studie ‘visuele communicatie’ af aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht. Zijn B-boy naam Statue verraadt dat zijn ‘gevoel voor beeld’ dan ook in de breakdance scene is doorgedrongen. Simon’s onderzoekende manier van kijken en bewegen wint steeds meer terrein op de traditionele opvatting van breakdance. Langzamerhand schuift zijn stijl op richting ‘experimental’ en wordt hij een regelrechte vernieuwer van het genre. In 2018 begint hij zich aan het makerschap te wijden.

Ook daarin blijft hij experimenteren met urban dansvormen als house en breakdance. Vanuit zijn eigen hyperflexibiliteit keert hij deze vormen binnenste buiten en onderste boven en weet hij ook zijn dansers daarin te stimuleren. Zo ontstaat een heel eigen bewegingstaal die op haar beurt ook weer inspireert tot specifieke vormgeving en belichting. Startend vanuit verhalende thema’s zet Simon beweging in om ruimte te creëren voor associaties en komt hij tot abstracties die rust geven en tegelijkertijd uitnodigen tot verontrusting. Virtuositeit en extreme fysieke mogelijkheden blijken daarbij steeds opnieuw een bron van humor en betrekkelijkheid.

Naast choreograaf blijft Simon een veelgevraagd danser o.a. in het werk Guilherme Miotto, Shailesh Bahoran en Dunja Jocic.

Guilherme Miotto

Vanuit zijn ruime ervaring in het samenwerken met o.a. choreografen, regisseurs, dansers en muzikanten cultiveerde Guilherme Miotto (Brazilië, 1979) een visie die het lichaam niet alleen beschouwd als een virtuoos of conceptueel lichaam, maar als een alledaagse bewaarplaats van ervaringen, kwetsbaarheden, impulsen en vermogens.

Deze onafhankelijke visie wordt bovenal gekenmerkt door een geloof in de kracht van creatieve energie om levens te vormen – een sterk geloof in de kracht van mensen. Om zijn visie in de praktijk te brengen, ontwikkelde Guilherme een specifieke werkwijze die hij Instinctive Performance heeft genoemd.

Tot op vandaag is Instinctive Performance steeds de beweegreden geweest van Miotto om nieuwe samenwerkingen aan te gaan, nieuw werk te maken en talent te stimuleren. Gedreven door het verlangen te delen, te verbinden en door te geven, werd het de basis van de oprichting van Corpo Máquina eind 2017.

Samen met andere like minded mensen en makers werkt Guilherme sindsdien onafgebroken aan het vormgeven van Corpo Máquina Society als een onafhankelijk platform, daarbij geleid door de gemeenschappelijke overtuiging dat theater een publieke ruimte is en kunst een publieke dienst.

Shane Boers

Shane Boers (Venlo, 1992) begon op zijn achtste met breakdance en maakte in zijn jonge jaren deel uit van de fusion crew Limbonesië. ‘Shane was klein, maar iedereen zag dat hij sneller ging dan de rest’, zegt Simon Bus over zijn voormalige crewgenoot. Als Shane op zijn veertiende gevraagd wordt om zich aan te sluiten bij de befaamde Hustle Kidz Crew vertrekt hij naar Tilburg en viert al snel (inter)nationale triomfen. Met Hustle Kidz treedt hij meerdere keren op in de Verenigde Staten, Tokyo, Israël, Zuid-Korea en verschillende landen in Europa. Ze worden Nederlands kampioen breakdance op Redbull BC One en maken furore in de showbattle tegen de SBR crew (van o.a.Justin Bieber) op The Notorious IBE in Heerlen. Shane manifesteert zich als een danser met kloten. Naast het dansen en jureren van battles geeft hij workshops en werkt hij zich uit de naad om zijn vaardigheden en energie zoveel mogelijk met anderen te delen. In 2014 wordt Shane door Guilherme Miotto gevraagd om Menno van Gorp te vervangen in Gefallen (Korzo, 2014). Daarna werken ze samen in Shango Trio (DansBrabant 2017) Two Boys (Maas theater en dans 2017) en Even Worse (DansBrabant 2017).